Witold Dąbrowski

Witold Sokół-Dąbrowski (28 września 1933 - 10 maja 1978) był polskim poetą, tłumaczem literatury rosyjskiej i publicystą. Urodził się w Pruszkowie, a dzieciństwo spędził w Warszawie. Studiował polonistykę i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1955 roku uzyskał magisterium. Debiutował w 1951 roku wierszem „Rocznik 1950”, a jego pierwszy tom poezji, „Rocznik 33”, ukazał się w 1957 roku. Wydał także tomy „Koncert hebanowy”, „Ognicha” i „Arrasowanie”. Współzakładał Studencki Teatr Satyryków i pracował w redakcjach czasopism, między innymi „Polityki” i „Współczesności”.

Przekładał utwory rosyjskich pisarzy, w tym Michaiła Bułhakowa i Aleksandra Sołżenicyna. Współtworzył antologie poezji rosyjskiej, a przy tłumaczeniach współpracował z Ireną Lewandowską, z którą miał córkę. Jako działacz opozycji w 1976 roku podpisał Memoriał 101, protest przeciw projektowanym zmianom w Konstytucji PRL. Otrzymał wówczas całkowity zakaz publikacji. Współpracował także z wydawanym poza cenzurą „Biuletynem Informacyjnym KOR”. Zmarł w Warszawie na zawał serca tydzień po pobiciu przez nieznanych sprawców.

Na podstawie artykułu „Witold Dąbrowski (poeta)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.