Tadeusz Żenczykowski

Tadeusz Żenczykowski, używający pseudonimów „Kania” i „Kowalik”, urodził się 2 stycznia 1907 roku w Warszawie. W tym mieście ukończył gimnazjum Kulwiecia, a następnie Szkołę Nauk Politycznych i Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował w Ministerstwie Sprawiedliwości i Ministerstwie Skarbu, a w 1938 roku kierował VI Oddziałem Propagandy Sztabu Obozu Zjednoczenia Narodowego. Od listopada tego roku był posłem na Sejm V kadencji.

Podczas kampanii wrześniowej uczestniczył w obronie Warszawy. Od 1939 roku działał w konspiracji, a od 1940 pracował w Biurze Informacji i Propagandy Komendy Głównej ZWZ/AK. Kierował Akcją N, następnie Podwydziałem „Antyk”, a w powstaniu warszawskim pełnił funkcję szefa Wydziału Propagandy AK. Po pobycie w niewoli niemieckiej wrócił do kraju, lecz w listopadzie 1945 roku wyjechał z Polski. W latach 1954-1975 pracował w Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa, później współpracował z „Dziennikiem Polskim i Dziennikiem Żołnierza”. Był autorem prac historycznych. Zmarł 30 marca 1997 roku w Londynie, gdzie został pochowany.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Żenczykowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.