Leszek Podhorodecki

Leszek Podhorodecki (11 stycznia 1934 - 7 grudnia 2000) był polskim historykiem, specjalizującym się w historii wojskowości. Urodził się w Pruszkowie, gdzie po I wojnie światowej osiedlili się jego rodzice. W 1935 roku rodzina przeniosła się do Wołomina. Podhorodecki zmarł w Wołominie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu.

W 1955 roku ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Uczestniczył w seminariach Stanisława Herbsta i początkowo zamierzał przygotować pod jego kierunkiem doktorat, jednak zrezygnował z tego planu z powodów osobistych, związanych z warunkami materialnymi i pracą zawodową. W 1983 roku uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie Jagiellońskim, na podstawie rozprawy poświęconej Janowi Karolowi Chodkiewiczowi.

Był autorem kilkudziesięciu książek i artykułów, w większości dotyczących Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Publikował między innymi prace o hetmanach, dziejach Ukrainy i Kijowa oraz bitwach, w tym „Wiedeń 1683” i „Chocim 1621”.

Na podstawie artykułu „Leszek Podhorodecki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.