Jan Sławianowski

Jan Jerzy Sławianowski był polskim fizykiem specjalizującym się w fizyce matematycznej, mechanice analitycznej i teorii pola. Urodził się 9 lutego 1943 roku w Pruszkowie, a zmarł 17 kwietnia 2019 roku w Warszawie. Studiował matematykę i fizykę na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1965-1970 odbywał studia doktoranckie na Wydziale Filozofii UW, a od 1968 roku także na Wydziale Fizyki. W 1971 roku obronił doktorat pod kierunkiem Andrzeja Trautmana.

Od 1970 roku był związany z Instytutem Podstawowych Problemów Techniki PAN. W 1976 roku uzyskał habilitację, w 1988 tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1997 tytuł profesora zwyczajnego. Przez wiele lat kierował Pracownią Mechaniki Analitycznej i Teorii Pola w Zakładzie Teorii Ośrodków Ciągłych i Nanostruktur. Jego publikacje dotyczyły między innymi mechaniki modeli zbiorowych i wewnętrznych, kwantyzacji ciał afinicznych oraz dynamiki odkształcalnych ciał sprężystych. Był autorem książek „Geometria przestrzeni fazowych” i „Mechanika analityczna ciał odkształcalnych”. W 2002 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Jan Jerzy Sławianowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.