Bernard Uchmański

Bernard Uchmański urodził się 3 marca 1936 roku w Pruszkowie. Ukończył tam Liceum Ogólnokształcące im. Tomasza Zana, a następnie Wydział Budownictwa Wodnego Politechniki Warszawskiej. Jako inżynier hydrolog specjalizował się w projektowaniu elektrowni wodnych i pracował w warszawskim biurze Energoprojekt. W Tatrach wspinał się od 1955 roku, wytyczając nowe drogi oraz uczestnicząc w eksploracji jaskiń. Na przełomie 1968 i 1969 roku kierował wyprawą, która dokonała wspinaczkowego wyjścia z Jaskini Śnieżnej, ustanawiając ówczesny rekord świata w tej dziedzinie.

Uczestniczył w wyprawach do jaskiń w Europie oraz ekspedycjach górskich do Pamiro-Ałaju, na Alaskę i w Himalaje. W 1978 roku podczas wyprawy na Kanczendzongę osiągnął wysokość 8000 metrów. Był autorem książki „Polacy w górach Pamiro-Ałaju”, publikował teksty o tematyce górskiej i fotografował góry. Przez kilkanaście ostatnich lat życia angażował się w pomoc dzieciom niepełnosprawnym intelektualnie i współtworzył Ruch „Wiara i Światło”. Zginął 8 czerwca 1995 roku w lawinie lodowej podczas wspinaczki na Alpamayo w Peru. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Pruszkowie-Żbikowie.

Na podstawie artykułu „Bernard Uchmański” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.